>v<( นายดำปี๋ กะ นส.แสนดี )>v<

Feel goood...

เราอาจเดินผ่านอะไรๆมากมาย ในชีวิต
ก็คงไม่ผิดที่เราจะมองข้ามอะไรไป บางอย่าง
เราก็คงจะได้มองเห็นแค่ในสิ่งที่เราอยากเห็น
จะสำคัญอะไร . . . . ถ้าเราไม้ได้เห็น
ก็แสดงว่าเราไม่ใส่ใจ

สำคัญสิ . . . บางครั้งเราอาจเดินเร็วไป
จนมองไม่เห็นสิ่งสำคัญบางอย่างก็ได้
เดินเร็วไป จนอาจมองไม่เห็นคนข้างๆ
มองไม่เห็น จิตใจ . . .ที่บางทีอาจจะเจ็บปวด

คนข้างๆ ...คนที่เรารัก รึเปล่า
ถ้าเรามองดูเขาให้เต็มตา ชัดๆ
เราอาจจะเห็นว่า จริงๆแล้ว
เราอาจรักแค่คำพูดเท่านั้น
เมื่อใครคนนั้น ที่เคียงข้างเรา...ยังเจ็บปวด
ความรักของเราก็เป็นแค่ความคิด ที่ว่างเปล่า

คนข้างๆ คนที่รักเรา
ถ้ามองดูเขา ให้ชัดก็จะเห็นว่า รักเรา
มองดูสิ อย่ามัวแต่ร้องให้
รู้มั้ย ความผิดพลาดมากมาย เกิดขึ้นในโลกนี้
สิ่งที่เรามัวแต่มองดู ที่คิดว่ามันสำคัญ
ที่จริงแล้ว มัน .. . . . . .ว่างเปล่า

ถึงตอนนี้ ถ้าใครบางคนยังคิดว่ามันสำคัญล่ะก็
คุณก็ไม่ได้คิดอะไรผิด เพราะทุกอย่างขึ้นอยู่ที่คุณมอง

แค่อยากให้รู้ว่า ...
ถ้าเรามองไม่เห็นความสำคัญของสิ่งไหน
สิ่งนั้นมันก็จะอยู่กับเราไม่นาน
สักวันเราอาจทิ้งมันไป ด้วยความไม่ใส่ใจ
หรือบางที สิ่งนั้นอาจละเราไว้ ก็ได้
ความรักก็ . . .. . ไม่แตกต่างกัน

แต่ว่า . . . .ก่อนความรักจะละเรา เอาไว้

มองดูมันสักครั้ง

ถ้ามองดู ก็จะมองเห็น
ว่า ความรักนั้น มีคุณค่า
เกิดกว่าที่จะปล่อยให้หลุดลอยไป

อยากให้มองดู . . . ที่ความรัก

มองดู . . .ที่ความรัก </div>

ชี วิ ต ข อ ง เ รา อ ยู่ ที่ เ รา กำ ห น ด ใ ห้ มั น เ ป็ น ๆ . .
                     ...................................................................................................อดทน รอคอย เพราะ จะไม่ตามหา จะอยู่เฉย ๆ ปล่อยวาง


คิดถึงความรัก..

คิดถึงความรักที่เหมือนกับอากาศ..ความรักที่เหมือนกับชีวิต...

                    ความรักที่เหมือนอาหาร..ความรักที่เหมือนเครื่องนุ่งห่ม..

                                              เหมือนยารักษาโรค..เหมือนที่อยู่อาศัย......

.......................................................................
/  แท้จิงเราก็ มีความรู้สึกดีๆมากมาย อาจจามากกว่าที่จาพูดคำว่า...รักซะอีก.... ! ! ! !

       

         เมื่อความรักของเราเดินทางมาถึงจุด จุดหนี่ง  เดินมานานแล้วเหมือนกัน เรา 2 คนอาจจาเหนื่อยเพราะสิ่งที่เราเจอมาจาก 2 ข้างทางที่เราเดิน เจออะไรมาก็พอสมควร เราเลยเกิดอาการอารมณ์เสีย  อาจจาหงุดหงิดให้แกกันบ้าง  ไม่เข้าใจถึงปัญหาที่เราเจอกันบ้าง ซึ่งนั้นก็ไม่แปลกนะค่ะ  มันเป็นเรื่องที่ปกติมากๆ  แต่เราก็ยังคงทำในสิ่งที่ดีๆให้กันอยู่ อาจจามีบ้างที่น้องรู้สึกว่าเหนื่อยเหลือเกินที่ต่อเพลิดเพลินกับ 2 ข้างทาง ...

       ต่อเองก็เช่นกัน ต่ออาจจาเหนื่อยเหลือเกินที่น้อง ไม่เข้าใจในสิ่งที่ต่อทำ  แค่ต่ออยากหาอะไรใหม่ๆ  อยากเรียนรู้อะไรจาก 2 ข้างทางบ้างเพราะความตื่นเต้น แต่น้องกับมองว่ามันเป็นเรื่องที่น้องเอามาเก็บและจุดประเด็นทะเลาะไปเรื่อย เหนื่อยเหลือเกินที่น้องทำตัวเป็นคนที่ไร้เหตุผล  นอ้งทำตัวเป็นเด็กเอาแต่ใจ  ทำตัวเป็นคุณนู๋ เจอความลำบากไม่ค่อยได้ เป็นเด็กอนามัย ที่อะไร ๆ ก็แพ้ ไม่สบาย ตลอดเวลา...

         แต่น้องดีใจนะค่ะต่อ...เพราะตลอดระยะทางที่เราร่วมเดินทางมาด้วยกัน  ต่อไม่เคยทิ้งให้น้องต้องอยู่เดียวดายเลย ถึงน้องจาเจ็บ จาบ่น จางี้เง่า จาเอาแต่ใจ ไม่ได้อะไรอย่างใจก็ดิ้นร้องไห้จาเอาให้ได้.... จนต่อนเองรำคาญไปหลายครั้ง  แต่ต่อก็ยังคงลากน้องเดินต่อ  จนมาถึงวันนี้...

      สิ่งดีๆที่ต่อทำให้ด้วยหัวใจ  ด้วยความจิงใจ น้องรับรู้และซึ่งใจนะ  ......น้องเก็บเอาส่วนดีๆของต่อเอาไว้เยอะ  เหตุผลที่น้องชอบถ่ายรูป ก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ น้องชอบเก็บบรรยากาศ ณ เวลานั้นๆทีเรามีความสุขด้วยกัน  ไม่ว่าจาอยู่ในสถานการณ์ไหนๆ  เวลาที่น้องกับมาดูมันอีกครั้ง น้องจารับรู้ได้ว่า ณ  ตอนนั้นเราทำอะไรกันอยู่  เรายิ้ม เราหัวเราะ เราสามารถรับรู้มันได้ด้วยภาพ.....

      และทุกสิ่งที่น้องทำให้กับ ต่อก็เช่นกัน  น้องทำออกมาจากใจ  ทำมันด้วยความเต็มใจที่น้องอยากจาทำ ต่อคงรู้ว่าไม่มีใครบังคับน้องได้เช่นกัน.... ต่อเองยังเคยพูดหลายครั้งว่านอ้งชอบทำอะไรตามใจตัวเอง ไม่เคยฟังต่อ  รึปรึกษาต่อก่อนเลย  ทำแล้วค่อยมาบอก  รึบอกแล้วแต่น้องก็ไม่ตาม... แต่สิ่งที่น้องทำให้กับต่อนอ้งเต็มใจที่จะทำเพื่อเรานะ

 

  

       

 

 

ทุกสิ่ง..ทุกอย่างที่ต่อทำให้กับน้อง  น้องขอบคุณมากค่ะน้องรับรู้ได้ว่าต่ออย่างที่ต่ออยากจาทำต่อไม่บอกน้องก็รู้  ......แต่น้องก็ดีใจมากขึ้นเป็น 2  เท่าที่ต่อบอกว่าต่อทำเพราะรู้สึกแบบที่ต่อกระทำและปฎิบัติให้น้องจิงๆ....

.......ขอบคุณนะ...และน้องก็ขอโทดต่อ ที่ดูถูกน้ำใจของต่อที่ทำให้ต่อคิดว่าน้องมองว่าสิ่งที่ต่อทำให้น้องมันเป็นแค่เรื่องหลอกลวง ....(ต่อเข้าใจผิดน่ะ)

ขอเป็นคนดีที่รัก เทอ..........    

 

                   ต่อบอกว่าให้น้องไปหาวิธีที่จะทำให้มันดีขึ้น....น้องมานั่งคิดแล้วว่าความจิงนอ้งไม่ได้ทำอะไรเลยนอ้งอยู่ของนอ้งแต่คนที่กระทำคือตัว ของต่อเอง  ต่อเป็นคนที่ทำให้มันเป็นและทำให้มันออกมาในรูปแบบนี้ แล้วถ้าให้น้องกับมานั่งคิด

 

           คำตอบที่ออกมาก็คือ  .....ถ้านอ้งไม่อยากเจ็บปวดไปมากกว่านี้ น้องคงตอ้งเป็นคนที่ถอยออกมาซะเอง  นอ้งคงตอ้งทำแบบนั้น ตัวนอ้งคงจะเสียใจน่าดู  แต่น้องก็ต้องทำ

 

         น้องรู้ว่าน้องมาทีหลัง  นอ้งไม่อยากเป็นคน ที่ทำให้ต่อกับพี่เค๊า เกิดปัญหาทะเลาะกันหรอก ( เหมือนนางเอกเน๊าะ แต่จิงๆ ไม่ใช่ นอ้งทำเพื่อตัวนอ้งเองต่างหาก )  ต่อทำแบบนี้กับนอ้ง ก็เหมือนไม่ได้แคร์ ไม่ได้รักกันเลย  คำพูดของต่อ กับการกระทำของต่อมันสวนทางกันอยู่

 

       นอ้งไม่อยากเป็นคนทำให้ต่อต้องรู้สึกลำบากใจหรอก  ถ้าถามว่านอ้งรักต่อรึป่าว น้องรักนะ เริ่มรักทั้งๆที่ก่อนหน้านี้นอ้งเตือนตัวเองว่าอย่าไปรักต่อเด็ดขาด เพราะต่อเป็นคนแบบนี้ มีใครต่อใครมากมาย จนน้องก็คงรับไม่ได้หรอก

 

       นอ้งรู้สึกเจ็บมากเวลาที่รู้ว่าต่อโกหก เพราะว่ามันเป็นการกระทำที่ซ้ำเดิม  มันเหมือนต่อสะกิดแผลเก่าให้นอ้งเจ็บอีกครั้ง น้องเจ็บอะต่อ แค่น้องนั้งแล้วคิดถึงเรื่องนี้ น้ำตาน้องมันก็ไหลแล้ว  ถ้าให้มันเป็นแบบนั้นนอ้งคงทนไม่ได้หรอก...จะให้น้องตอ้งมานั่งทุกข์เพราะสิ่งนี้ตลอดไปนอ้งทำไม่ได้หรอก ................ถ้าต่อไม่เครีย์ตัวเอง  น้องเองคงตอ้งเป็นคนเครีย์ตัวนอ้งเองให้เปลี่ยนความคิด ให้พยายามเปลี่ยนความรู้สึกตัวนอ้งเองซะถ้าไม่อยากจะร้องไห้อีก...

 

       นอ้งรู้ว่าต่อเองก็แคร์พี่เค๊ามาก  เพราะต่ออยู่ไกล้กัน คุยกันได้ทุกเรือ่ง น้องไม่รุหรอกว่า จิงๆ แล้วต้องบอกกับพี่เค๊าว่าแบบไหนกับเรื่องของนอ้ง แต่ตอนนี้นอ้งรู้สึกว่าทุกอย่างมันเป็นปัญหา  ต่อบอกว่ามีปัญหาก็ต้องแก้กันไป  และนอ้งก็คงต้องแก้ที่ตัวนอ้งเอง....

 

    

      ต่อบอกว่าต่อรัก น้อง   ถ้าต่อรักน้องต่อไม่ทำแบบนี้กับน้องหรอก..........น้องไม่ชอบตัวเองเลยที่ตอ้งกลายเป็นคนที่อ่อนแอแบบนี้ต้องรอ้งไห้แบบนี้...

Bandwagon - ให้ความหวังทำไม.mp3 Views: 182 ,

          ต่อรู้รึป่าว ว่าทำไมก่อนหน้านี้นอ้งไม่เคยคิดเลย ว่าการมีวัตถุเข้ามาจะทำให้คนเราสามารถเปลี่ยนแปลงได้  ที่นอ้งไม่เคยคิดก็เพราะ...  ตัวน้องไม่เคยยึดติดกับวัตถุมากนัก จะว่าไม่มีเลยก็ไม่ใช่ มันมีบ้างแต่ไม่ใช่ต้องมาที่หนึ่งมันก็แค่มาเป็นองค์ประกอบของ คนแค่นั้นเอง...

 

          น้องจำได้ว่า ต่อเคยพูดกับน้องว่า ถ้าจะมาที่บ้านน้อง ขอให้ต่อมีรถก่อน  น้องตอบต่อไปว่า ไม่เห็นว่ามันจะเกี่ยว เพราะยังงัยแล้ว ต่อก็เป็นต่ออยู่ดีไม่ได้อยู่ที่ว่าจะมีอะไรมาประดับบารมีเลย... ( ถามจิงเหอะต่อชอบเหรอที่มีผู้หญิงมาชอบต่อเพราะว่าเห็นต่อมีของนอกกายเท่านั้นแต่ไม่ได้ชอบต่อที่ต่อเป็นต่ออะ )

 

          และที่นอ้งสนับสนุนให้ต่อมีรถ เพราะนอ้งคิดแค่ว่า ถ้าต่อมีรถ  เราคงไปเที่ยวต่างจังหวัดตามที่เรา เองก็ชอบทั้ง  2 คนได้สะดวก และมีความสุขกับการเดินทาง  ไปนั้นไปนี้เที่ยวตามฝันอย่างที่ ...ตัวนอ้งนะ อยากจะมี ..ส่วน.....ต่อก็ชอบเที่ยวแต่มันไม่ใช่ความฝัน..

 

          น้องเห็นว่า  พอต่อพูดถึงเรื่องของการมีรถ ต่อจะมีความสุขมากที่ได้พูดถึงมัน มันก็พลอยทำให้น้องมีความสุขไปด้วยที่เห็นต่อมีรอยยิ้ม ที่ต่อได้มีความฝันที่จะต้องทำมันให้ได้ ...เหมือนนอ้งจะเคยพูดกับต่อบ่อยๆว่า นอ้งชอบเห็นรอยยิ้มของต่อ...นอ้งรู้สึกว่าเวลาคนที่เราคบด้วยมีความสุขแล้วโลกมันสดใส   แต่ถ้าต่อเครียดเมื่อไหร่ นอ้งก็จะทำตัวเหมือนคนบ้าไร้สาระพูดจาไปเรี่อย เผื่อว่าต่อมันจะทำให้ต่อยิ้มขึ้นมาได้บ้าง

 

         ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ทำให้ต่อดีขึ้นมาก็ตามแต่นอ้งก็ถือว่านอ้งได้ทำมันแล้ว ดีกว่านอ้งไม่ได้ทำอะไรเลย...น้องคิดแค่นั้นจิงๆ....

 

 

 

       จนมาวันนี้น้องไม่รุเป็นอะไรที่ถามต่อเรือ่งของวัตถุมันสามารถเปลี่ยนคนได้จิงๆ หรอ ละคำตอบที่น้องได้ก็คือ ...ใช่ .มันเปลี่ยนแน่นอน.. 

 

ฟังแล้วมันก็รู้สึกแปลบ ขึ้นมาเหมือนกันกับคนที่เราไม่เคยคิดว่าวัตถุมันจะเปลี่ยนเค๊าได้ แต่เค๊ากับกลายเป็นว่า  ..... ใช่มันตอ้งเปลี่ยนไปแน่นอน.......

 

 

            แต่ก็ช่างมันเถอะนะคนเรามันจะเปลี่ยนก็ต้องเปลี่ยนถึงเวลาที่จะตอ้งเสียใจ  มันก็ต้องเสียใจ  ร้องไห้หรอ ก็เคยมาแล้ว ร้องอีกจะเป็นไรไป  ก็คงไม่มากจนถึงกับว่าตอ้งตายซะหน่อย ........

 

             น้องคบกับต่อเพราะต่อเป็นคนดี แต่ถ้าต่อคบกับนอ้งเพราะแค่เห็นน้องเป็นแค่ทางผ่าน.....ก็ช่างมันเหอะเพราะว่านอ้งเปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้วหล่ะ   ทำได้ตอนนี้ก็แค่พยายามเป็นตัวน้องให้มากที่สุดพอ...พยายามรักษาความรู้สึกที่มีให้ต่อไว้ให้นาน พยายามเก็บความสุขที่เรามีให้กันไว้ให้มันมากๆ ทำทุก ทุกวันที่เราอยู่ด้วบกันให้มันดี... ปลายทางของนักเดินทางของต่อ  ....ที่น้องถามว่าจุดจบของนักเดินทางอยู่ที่ไหน  ต่อบอกอยู่ที่ใจเทอ.....  น้องว่าคงไม่ใช่หรอก เพราะต่อยังคงแสวงหาอยู่เรือ่ยไป 

 

              ผิดกับนักเดินทางอย่างนอ้ง....ถ้าเดินมาถึงจุด จุดหนึ่งแล้วเราพบกับที่พักกาย ที่ที่ทำให้เราสุกใจ นอ้งสามารถหยุดได้...ถ้าหัวใจของน้องต้องการ  ...นอ้งเป็นนักเดินทางที่รู้จักความเหน็ดเหนื่อย....ถ้าคิดว่าถ้าชาตินี้น้องต้องเดินทางเพื่อแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดให้กับนอ้ง นอ้งไม่รู้ว่านอ้งจะเจอรึป่าวในชาตินี้ เพราะใน 1 สิ่ง รึแม้แต่คน  1 คน ย่อมมี...ดีแล้วเลว..ในตัวตนแน่นอน ...ไม่มีสิ่งไหนที่ดีหมด...

 

 

               คงเหมือนที่นอ้งเปิดใจคบกับต่อ ถึงแม้น้องจะรู้ว่าต่อเจ้าชู้  หัวใจต่ออ่อนไหว่ง่ายแค่ไหน...น้องก็ยังเลือกคบ เพราะว่าน้อง....คิดอะไรตรงนี้ขอเก็บไว้ในใจแล้วกันนะ ......